ข้อสอบพวก TOEFL

ข้อสอบพวก TOEFL, IELTS, TU-GET, CU-TEP หรืออะไรแบบเนี้ย มันไม่ค่อยน่ากลัวเท่าไหร่หรอก รู้ grammar ตรงๆตัวทื่อๆ และรู้ศัพท์มากพอสมควร ก็พอทำคะแนนได้ดี

แต่ข้อสอบ ภาษาอังกฤษที่มหัศจรรย์ที่สุดเท่าที่เราเคยพบมา มันคือ CPE ของ University of Cambridge (รู้สึุึกมันจะมี CPE ของ Michigan University เหมือนกัน แต่มันง่ายกว่ามากๆ) เนื่องจาก University of Cambridge ฉลาดมากๆในการ

"จี้จุดอ่อน" ของคนที่เรียนภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่สอง โดยการจี้จุดอ่อนไปที่ความรู้่เรื่องพฤติกรรมเฉพาะตัวของคำศัพท์

ซึ่ง ถึง CPE จะระดับต่ำกว่า ปีหนึ่งปริญญาตรีเอกอังกฤษในมหาลัยในประเทศอังกฤษก็ตาม แต่อาจารย์สอนภาษาที่เป็นฝรั่งหลายๆคน ซึ่งสอนภาษาอังกฤษในประเทศไทยมานาน เคยพูดให้เราฟังว่า คนจบปริญญาตรีเอกอังกฤษในไทย ต่อให้จบจากมหาลัยปิดดังๆ จะทำข้อสอบ CPE ให้ผ่านเกรด A คงเป็นไปได้ยากมากๆถ้าไม่เคยอยู่ในสภาพแวดล้อมของการพูดภาษาอังกฤษมานาน หลายๆปี

ข้อสอบแบบนี้ที่

"จี้จุดอ่อนความรู้เรื่องพฤติกรรมเฉพาะตัวของคำศัพท์นะ"

ใครเรียนกฎ 25 ข้อ แล้วไปทำข้อสอบ ก็มีแต่จะตายกับตายลูกเดียว ไม่มีทางรอดเลย...

เรา เคยแปะข้องสอบ CPE ของ University of Cambridge ในห้องสมุดให้คนทำกันเล่นๆ มีสมาชิก 2 ท่านทำถูกหมดฉลุยได้อย่างรวดเร็ว คือคุณ genf กับคุณ coffeeclub แต่ 2 ท่านนี้ ภาษาอังกฤษไร้เทียมทาน ไม่ใช่เพราะท่องกฎ 25 ข้อหรอกนะ จะบอกให้

คุณ genf พำนักอาศัยในประเทศอังกฤษมานานถึง 30 ปี ส่วนคุณ coffeeclub พำนักอาศัยอยู่ในอเมริกา เราคาดว่าคงไม่ต่ำกว่า 20 ปี

กะ อีกแค่เรียนพฤติกรรมเฉพาะตัวของคำศัพท์ในภาษาอังกฤษนี่ก็แทบจะบ้าตายอยู่ แล้ว ดููอย่างคำว่า suggest ที่เรายกมาเนี่ย ก็มีหลุมพรางเพียบเลยอยู่แล้ว และแค่เรียนคำศัพท์พื้นฐาน 3,000 คำ ให้ใช้ได้ถูกต้องในทุกรูปแบบน่ะ จะต้องจดจำกันกี่ปี?

"กฎ 25 ข้อ มาช่วยอะไรได้...???!!"

เรา ไปสอบ CPE เจอ paper แรก รู้สึกจะเป็น choice ใ้ห้เลือก a, b, c, d โดยเลือก preposition ให้ตรงกับ verb ในแต่ละประโยคที่ให้มา มันมี 40 ข้อ เราทำถูก 39 ข้อ คุณว่าเราำทำถูกเพราะเราเรียนกฎ 25 ข้อมาเมื่อสมัยอยู่ ม.1 จากครูประจำชั้นเราหรือไง?

คำตอบก็คือ "ไม่ใช่" เราตอบถูก "เกือบ" หมด ก็เพราะว่าเราไปใช้ชีวิตในประเทศอังกฤษมานาน 20 ปี แล้วต่างหากล่ะ verbs ในภาษาอังกฤษมันมีตั้งกี่ตัวกัน? แล้วแต่ละตัวมันก็ใช้ prepositions ได้ตั้งหลายตัว แล้วก็แปลความหมายพลิกแพลงไม่เหมือนกัน

เจอของจริงแบบนี้ แล้วกฎ 25 ข้อมันช่วยอะไรคุณได้บ้างล่ะ?

จริงๆแล้วเราอย่ามาพูดว่า

"ภาษาอังกฤษง่ายนิดเดียว" เลย

แต่มายอมรับกันตรงๆเถิดว่า

"ภาษา อังกฤษเป็นหนึ่งในภาษาที่เรียนยากมากที่สุดในโลก และมันใช้กันแพร่หลาย ไม่ใช่เพราะมันง่ายนิดเดียว แต่เป็นเพราะว่าประเทศอังกฤษมีเมืองขึ้นมากมาย และประเทศอังกฤษกับอเมริกาชนะสงครามโลกครั้งที่ 2 ต่างหากล่้ะ"  

ดังนั้น เราควรพูดว่า

"ภาษาอังกฤษมันยากมากๆ แต่ถ้าเรามีวิธีการเรียนรู้ที่ดีๆตามลำดับขั้นตอนที่ถูกต้อง เราก็จะเรียนมันได้สำเร็จในที่สุด"

ไม่ใช่มาพูดว่า

"ภาษาอังกฤษง่ายนิดเดียว"

หรือมาพูดว่า

"เรียนกฎ 25 ข้อก็สบายแล้ว"

กฎ 25 ข้อเราเรียนจากครูประจำชั้นเราตั้งแต่อยู่ ม.1 แล้ว ไม่เห็นมันจะสบายตรงไหนเลย เราใช้ภาษาอังกฤษผิดๆมาตั้งหลายปี อาศัยใจกล้าหน้าด้าน พูดๆเขียนๆไป แล้วค่อยๆเรียนรู้แก้ไขข้อผิดพลาดไปเรื่้อยๆ จนมันดีชึ้นเรื่อยๆ...นี่คือสัจธรรม...